11:53 Edit This 1 Comment »
insan herkesten kaçar da kendinden kaçabilir mi?

keşke böyle bir şansım olabilseydi.o zaman kendimden köşe bucak kaçardım heralde.ruhumu ve bedenimi farklı yerlere postalayabilsem bi anlık bile olsa.bedenim ruhumun esaretine son vermek istercesine isyanlarda artık.

dakikada kaç soru işareti geçiyor beynimden?matematik okuyorum ama hızıma yetişemiyorum.beynimde bir geri dönüşüm kutusu olsa ve aklımdan geçenleri bir bir o çöp kutusuna yollasam.aslında hiçbiriniz bana ait değilsiniz ya da size sahip olmayı hiç istemedim desem çok mu tuhaf olur?

kaygılar,stresler,olasılığı hesaplanmış kurgular...beynim s.o.s veriyor artık.hiçbiri enerji kaynağı glikoz olan o varlığa yetmiyor.halbuki akışına bırakmak lazım değil mi?olan olacaktır sonunda.rol ayrımı yapmayan bir oyuncu gibi oynamak istiyorum payıma ne düşerse.iyi ya da kötü umrumda değil .tek istediğim düşünmemek ya da düşünememek....

1 yorum:

su dedi ki...

waoooowwwwwww:) kısa ama etkili bi yazı...nasıl da anlatılmış içimizdeki derin ve gizemli duygular..yazanın ellerine ruhuna sağlık..